Home

11303628_10206472056017293_1391180045_n

Niet zo beste sluikstorters,

U hebt kwaad bloed gezet bij menig geitenwollensok en boomknuffelaar in de buurt. De oevers van de oude dokken liggen tegenwoordig namelijk rijkelijk bezaaid met troep waarvan we het donkerbruin vermoeden koesteren dat U daar voor iets tussenzit. Beter nog, we wéten dat U daar voor iets tussenzit aangezien we het zelf al een paar keer, onder Uw protest, mochten aanschouwen.
Plastic zakjes vol restafval, oude kleren en versleten schoenen, valiezen die schijnbaar nooit zijn uitgepakt na thuiskomst, blikjes (slecht!) bier en zwart frietvet waar de frikandellen nog in drijven. Ook de overschot van een puntzak frieten met mayonaise en het ‘stoofvlees’ die een hond er achteraf in achterliet. En ook Uw flatulente kont is niet onschuldig!
De waterkant is verworden tot een ‘maçedoine’ van vuiligheid. Het verwondert me dat ik tussen de aangespoelde flessen nog geen SOS- brieven aantrof. Maar tot voor kort bleef ik optimistisch en schuwde de waterkant niet als uitvalsbasis voor het schrijven van mijn tekstjes of om er boeken te lezen. Door al die romantische poëzie dacht ik er eens waterlelies gespot te hebben maar het waren beschimmelde boterhammen!
Niet enkel kleine voorwerpen worden er door U gedumpt. Er stond laatst een volledig salon neergepoot, juist het theekransje en Arsene Weba ontbraken. Ook de mensen die hun oude matras en ressortbak naast de boot “Water Hotel” dumpten, hebben dat laatste iets te letterlijk genomen.
Heus, met alles wat je er tegen komt kun je de volledige Eco Shop op de Afrikalaan vullen. Het verschil met wat er nu staat zou nauwelijks opvallen. Fietskarkassen (zadel en wielen verdwenen), oude tv’s en magnetrons, autowrakken, computers, etc. Er ligt meer metaal op de bodem van ’t kanaal dan Arselormittal in een jaar kan produceren.
Ik heb medelijden met alle watervogels, waterkonijnen en gedumpte kermisvissen die hun biotoop zien veranderen in een stort. Laatst passeerde ik voorbij een waterhoentje dat zat te broeden op een nest van den Aldi (spreekt voor zich zeker?) Voor de diversiteit aan fauna biedt deze vervuilde omgeving buiten een knabbel weinig voordelen. Aan de taxidermisten onder ons des te meer want aan dode beesten geen gebrek! Maar niet enkel milieuonbewuste particulieren en louche individuen lozen hun afdankers en gebruikte prikpennen in en rond het water. Ook de vele fabrieken ejaculeren er hun toxische residuen…
Ironisch genoeg wil men van deze plaats de nieuwe pretplek van Gent maken: groene, gebloemde oevers met grazende boerderijdieren, varende bootjes en pedalo’s, een strand met speeltuin voor de allerkleinsten en een lapje landbouwgrond voor het telen van bio- groentjes…Draai die alvast maar in eigen pot! Mijn ijzerwaarden zijn best okee.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s