Home

rupsbaan

Waar is de glorietijd van de jaarmarkten, Vlaamse kermissen, braderieën, buurt- en dekenijfeesten: het walhalla der braadworst- en schlagerfanaten. Bij ons werden de festiviteiten meestal rond een epicentrum van zo’n drietal overjaarse kermisattracties georganiseerd, waaronder ‘de rups’; vooral gebezigd door kinderen boven de zes jaar en mensen die dachten dat ze op den tram zaten, omdat ze te lang in café “Sint Elooi” waren blijven plakken.

Voor zij die nog niet in staat van ontbinding uit de greppel moesten worden gevist, was er nog de rommelmarkt. Daar werd echter aan ieder kraampje precies hetzelfde verkocht: afgedankte verjaardagscadeaus van Bazar Sint Amands, de zeven gebloemde serviezen van een dode tante en kruisbeelden waarvan het ‘Jezeke’ er al voor de vierde keer met Pattex was aangeplakt.

In een oude doos vond ik onlangs zelfs foto’s terug van ne crochet tijdens een van die zomerbraderieën. Niet te verwonderen dat deze kolderieke talentenjachten een aantal jaren geleden gewoon van het programma werden geschrapt. Maar toch hebben we er vaak smakelijk om gelachen. Vooral die kostuums en pruiken waar doorheen de jaren écht haar was op gaan groeien en afgedankte decors van in o.a. ‘de levende kerststal’ vormden het mikpunt van spot en de uiteindelijke doodsteek van deze traditie.

Doorgaans op de Bühne: Nicole en Willy alias Nicole en Hugo, Kevin Kenzo, fanfare ‘De Musica’, de Strangers in ’t Gents, André Hazes (niet den echte maar iemand die er na veel drank op begon te trekken), de ‘liedses’ van nonkelke Waeri, gebracht door het plaatselijke Jantje Smit en iemand die zeer overtuigend (in paillettenmaillot) ‘de macarena’ kwam dansen. De persoon die Garry Hagger kwam imiteren, had bij hoge noten alvast den eerste prijs gewonnen voor het meest aantal gevulde tanden.

Het was oorspronkelijk de bedoeling dat ook de bomma zou deelnemen met “Onze Lieve Vrouwetoren”, maar die was zoals alle vorige edities weeral in ’t slaap gevallen na den derden act en evenveel Duvels. De daarop volgende edities hebben ze die gewoon in de jury gezet, dan viel dat minder op…Ook de prijzen waren niet bepaald om over naar huis te schrijven! De verliezers mochten een eervolle vermelding, de overgebleven Bingo-cadeaus en twee kilo kalfsgekapt in ontvangst nemen. En wie het geluk had den eerste priem in de wacht te slepen, kreeg een koffiezetapparaat van Calor dat helaas enkel thee kon zetten. Het staat hier nog steeds in de kast…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s