Home

de-snor-van-de-tiener-7375691

Dag Michiel!

Sorry voor het late antwoord…Gisteren een ‘bikkel’ van een wijsheidstand laten trekken! Verdict van de tandarts: drie dagen rust. Omdat ik me vandaag stierlijk verveelde, ben ik de zolder opgetrokken om nog eens in m’n herinneringsdoos te snuffelen. En wat kwam ik daar tegen? Jawel, foto’s van onze eerste date. We waren zestien, weet je dat nog?

We zouden samen de dansvloer van de “Poop-a-Doop Party” in jeugdhuis “Lodejo” onveilig gaan maken. Had gehoopt dat je me thuis zou oppikken maar je wilde “naft” uitsparen. Dan maar rendez-vous gemaakt op de parking van de Maxi-GB op den Antwerpse steenweg. Ik herinner me nog hoe je je paarse snorfiets had opgetrokken tot 30km/u om een stoer entree tentoon te spreiden. Zie je vette paardenstaart nog steeds wapperen in de wind!

Ik had m’n uiterste best gedaan om er goed uit te zien: sexy jurkje aangetrokken, de haren gecrepeerd tot ongekende hoogten, de tanden gepoetst met bruine zeep, bril thuisgelaten en de stress-acne die me op een krentenbol deed lijken, zorgvuldig gecamoufleerd met versteende fond de teint, die ik in de keuken had gevonden. Achteraf gezien kon dat ook beige schoensmeer zijn geweest…

Jij zag er ook niet slecht uit, voor zover ik je zonder bril kon zien. Hoewel ik het donkerbruin vermoeden koesterde dat je je hoofd iets te lang in de magnetron had laten zitten. Je mascara was uitgelopen. Of was dat de bedoeling? Je droeg een t-shirt van ‘slipknot’ en een spijkerbroek met modieuze mottengaten. Jammer dat onder die coole outfit de bootschuiten van je vader prijkten. Waardoor het ‘leiden’ op de dansvloer, ‘lijden’ op de dansvloer werd: verrekte kruisbanden en blauwe tenen als gevolg. Maar je was tenminste geen tegelplakker!

En ik herinner me nog dat, bij het afscheid, je handen “uitgleden” naar mijn toen nog platte decolleté en hoe je je pas gepiercete lippen tuitte om een zoentje van me te stelen. Ik zie die vijf trotse snorharen nog steeds juichen op je bovenlip…Was een slecht plan, Michiel.

Maar bedankt voor de excuses en dat lauwe kattenpis-pintje (dat ik zelf nog heb betaald). Het was in ieder geval een onvergetelijke avond. Maar om op je briefje van 15 jaar geleden te antwoorden: neen, ik zie je niet zitten.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s