Home

Met pa en ma op vakantie naar Nieuw Holland, beter gekend als de Provence. Tussen bloedverwanten en bagage op de achterbank gepropt. En dat voor de komende tien uur. Allemaal gekleed in een marcelleke, een vissershoedje tegen de zon en een sponsen broek tegen ’t zweten. ’s Mans kont kon bij temperaturen boven 30 graden inderdaad wel eens aan de skai van onze oude Renault blijven plakken.
Puf- puf vooruit. En dan heb ik het niet over onze oude Renault maar over pa die een verstokt kettingroker was. Een pakje per uur. En twee als moeder de landkaart weer eens onderteboven had vastgehouden en we daardoor ‘den afslag’ richting Luxemburg hadden gemist. Luxemburg, waar het goedkoop tanken was en waar we altijd pitstop hielden om iets te eten. Geen gezelliger plaatsje om te lunchen dan op de parking van de Shell, dachten mijn ouders. Geef toe, alles smaakt toch beter met de geur van petrol in de neus?!
Nog zes uur te gaan. Slapen was een optie, weliswaar op eigen risico. Want wie niet door moeder, knikkebollend met open mond, wilde gefotografeerd worden bleef maar beter op zijn hoede.
En daar dan eindelijk, na die helse rit van gezaag en geklaag over de kostelijke pĂ©age, het eindeloos luisteren naar diezelfde drie cassetten, en het verdragen van allerlei idiote spelletjes om de tijd te doden: de Vaucluse. Tien volle dagen zwembad en zorgeloosheid. Gratis. Hoewel mijn ouders nooit de grote luxe hebben opgezocht, voelde het toch zo aan. Hotel ‘de oude garde’ was elke keer opnieuw vijf sterren waard!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s